You are here: Home page > Trimsalon Star Wash > verzorgings tips

verzorging

parasieten/ Wormen

Inleiding
Onze honden en katten zijn vaak besmet met wormen. In Nederland zijn dit meestal spoelwormen en/of lintwormen. Het meest gehoorde antwoord op de vraag of een katten - of hondenbezitter zijn dier regelmatig ontwormd is: “mijn kat/hond heeft geen wormen, ik kijk altijd de ontlasting goed na”.
De hond of kat kan ziek worden van deze wormen, maar ook wijzelf kunnen besmet worden met de spoelworm die honden en katten bij zich dragen. Vooral voor kinderen kan een spoelworminfectie nadelige gevolgen hebben. Zo draagt een spoelworm-infectie bij aan het manifest worden of verergeren van allergische astma. Omdat wij in nauw contact leven met onze huisdieren is het dus belangrijk dat we ze regelmatig ontwormen!

Spoelworm
De spoelworm wordt overgebracht via wormeitjes in de ontlasting van de huisdieren en wordt ook via de moeder rechtstreeks op pups of kittens overgedragen. Hierdoor zijn bijna alle jonge dieren in meer of mindere mate met spoelwormen besmet.
Of een hond of kat spoelwormen bij zich heeft is niet altijd aan de buitenkant te zien. Soms zijn de volwassen wormen in de ontlasting (of in braaksel) te vinden. Deze worm ziet er uit als een stukje spaghetti van 5 a 10 cm met dunne uiteinden.
Vaak is ontlastingonderzoek nodig om onder de microscoop de wormeieren op te sporen.

Lintworm
Lintwormen verraden zich snel; als uw huisdier een lintworminfectie heeft kunt u vaak kleine witte stukjes ter grootte van een rijstkorrel rondom de anus of in de ontlasting zien. Een lintwormbesmetting treedt op via een tussengastheer: de vlo!
Een vlo kan een lintwormeitje in zich hebben; uw hond of kat kan tijdens het reinigen van de vacht een vlootje opeten en zo besmet worden. Bij de bestrijding van lintwormen is het dus tevens belangrijk de vlooien goed onder handen nemen.

Regelmatig ontwormen van uw huisdieren is dus van groot belang voor de gezondheid van dier en mens.

Voor bestrijding van spoelwormen wordt het volgende ontwormingsschema aanbevolen:

* Pup: ontwormen op 2, 4, 6, en 8 weken; op 4 en 6 maanden; daarna ieder kwartaal.
* Volwassen hond: ieder kwartaal behandelen.
* Drachtige teef: tijdens de loopsheid als ze gedekt gaat worden; 10 dagen voor de bevallingsdatum.
* Kittens: op 4, 6, 8 en 10 weken; op 4 en 6 maanden; daarna ieder half jaar.
* Volwassen katten: ieder half jaar behandelen.
Voor de ontworming geven wij meestal een middel dat werkzaam is tegen verschillende wormsoorten. Daarnaast is het altijd van belang het dier en de ontlasting te controleren op de aanwezigheid van wormen en zonodig een aparte kuur tegen lintwormen te geven.
Bij een dierenartsen praktijkis er een folder waarin u een uitgebreidere uitleg vindt over de verschillende wormsoorten. Hun assistente kan u uitgebreid informeren.

Wormkuren zijn verkrijgbaar in verschillende toedieningsvormen: tabletjes, pasta en (nieuw voor de kat) druppels in de nek. Dat laatste is erg makkelijk bij lastige katten.

Parasieten/Vlooien

Uw huisdier kan op elk moment besmet raken met vlooien door contact met andere huisdieren, die vlooien hebben.
Vlooien hebben warmte en vocht nodig om te overleven. Een temperatuur van 25º C en luchtvochtigheid van 80% is hierbij het meest ideaal. In ons land is dat meestal in het voorjaar of de zomer. Maar ook in het najaar of ‘s winters kunnen vlooien overleven. In onze goed verwarmde huizen gaat de levenscyclus van de vlo ook in die seizoenen rustig verder.
Een volwassen vlo op uw hond of kat doet zich tegoed aan het bloed van uw huisdier. Is het insect voldaan, dan legt het een 50-tal eitjes per dag. Een aantal eitjes blijft in de vacht, maar de meeste vallen op de grond. Vooral de plaats waar uw hond of kat slaapt en andere lievelingsplekken worden besmet met grote aantallen vlooieneieren. Voor elke vlo op uw huisdier liggen er 20 keer zoveel vlooieneieren en -larven in de directe omgeving op de loer.

In minder dan 10 dagen komt uit ieder eitje een larve, die zich onder andere voedt met de uitwerpselen van de volwassen vlooien. De larven schuwen licht en verstoppen zich meestal in kieren en spleten. De zeer actieve larven bouwen een cocon rondom zich, die hen beschermt, en waarin de onvolwassen vlo zich verder ontwikkelt. Zodra de vlo uit haar cocon breekt, heeft ze maar één missie: op zoek gaan naar een nieuwe gastheer voor een eerste bloedmaaltijd. En de levenscyclus van de vlo begint opnieuw ...

SymptomenVlooienbeten veroorzaken erge jeuk. Sommige dieren vertonen zelfs een allergische reactie op een vlooienbeet (op het speeksel van de vlo). Honden en katten beginnen zich te bijten en te krabben, en veroorzaken zo huidletsels, die op hun beurt kunnen ontsteken. Deze ontstekingen kunnen gepaard gaan met infecties en verlies van de vacht, met rode, kale plekken als gevolg. Bij een erge vlooieninfectie kunnen deze parasieten bij jonge katjes en pups zoveel bloed opzuigen, dat de dieren aan bloedarmoede lijden. De vlo is ook tussengastheer van de hondenlintworm. Vlooien kunnen ook nog andere ziekten overbrengen,
zoals - Feline Leucose Virus - Calici Virus - Bartonella Bacterie.

behandeling.
Om resistentie te voorkomen is het raadzaam met verschillende soorten antivlo middelen te werken.
Ook raad ik u aan de middelen te kopen die het laatst op de markt zijn gekomen. Bekend is al dat de antivlo middelen van Exil en Frontline niet meer werken omdat dat al enkele jaren voor onze huisdieren is gebruikt.

gebruik ook de juiste dosis naar het gewicht voor uw hond/kat.
voorbeeld: is de hond 11 kilo koopt u geen middel tot 10 Kg.

Honden in de zomer

Honden en Hitte
Honden zijn zeer gevoelig voor warmte. Zij regelen verkoeling via de tong door middel van hijgen en in mindere mate via de voetzolen. Zij kunnen veel minder makkelijk hun warmte kwijt raken dan wij mensen. Zelfs in de meest alledaagse dingen loert dan ook het gevaar van oververhitting.
Het bekendste voorbeeld is de hond die door een onnozele baas in de auto wordt achtergelaten. Bij testen blijkt dat de temperatuur in een afgesloten auto, die in de volle zon staat, binnen 10 minuten op kan lopen tot 50 à 60 graden. Maar zelfs in de schaduw gaat het hard met de temperatuur. De hond kan letterlijk geen kant op en raakt oververhit.
Het lijkt zo leuk, baas op de fiets, lekker genieten van het mooie weer en natuurlijk mag de hond ook mee. Maar waar de baas verkoeling krijgt door het frisse briesje als hij een beetje doortrapt, is het voor de hond een hachelijke onderneming. Het wegdek is heet, waardoor blaarvorming aan de voetzolen kan ontstaan. Hij kan niet in zijn eigen tempo lopen, waardoor hij snel over zijn grenzen heen gaat en oververhitting een feit is.
En wat te denken van de bench, waar in de loop van de dag de zon in schijnt. Een schuurtje of bijkeuken met een plat dak, de serre met de grote ramen, de tent, de caravan; alles verandert in no time in een oven.
Hoe kun je oververhitting voorkomen?
Zorg voor koele schaduwrijke plekken en de mogelijkheid om van plek te veranderen.
Drinkwater moet altijd bereikbaar zijn.
Controleer de temperatuur van de ruimte waar de hond verblijft. Er kunnen enorme verschillen zijn in de loop van de dag.
Laat de hond niet in de auto achter, maar ook niet in de tent of caravan of andere ruimtes die snel opwarmen. Verzin een andere oplossing. Leg hem bijvoorbeeld aan een lijn in de schaduw.
Laat de hond bij warm weer vooral ’s morgens en ’s avonds goed uit, dan kun je overdag een korte plasronde doen.
Zorg dat de bench nooit in de zon staat. Leg een handdoek in plaats van een deken op de bodem en dan voor de helft zodat de hond ook op de koele ondergrond kan liggen.
Ga boven de 20 graden niet uitgebreid met de hond fietsen. Let ook op zwoele zomeravonden, dan blijft het vaak lang warm. Wil je toch fietsen, hou het dan kort, laat de hond langzaam lopen en bij voorkeur op een zachte ondergrond.
Fasen van overhitting:
1. Hijgen, koele plekjes zoeken, geen rust meer hebben op één plek
2. Hard hijgen, kwijlen, braken, diaree
3. Slijmvliezen worden bleek
4. Niet meer reageren op prikkels, apathisch, shock
Acties:
Voor alle fasen geldt: verplaats de hond naar een koele schaduwrijke plaats.
Vanaf fase 2 is afkoeling noodzakelijk. Zorg voor langzame verkoeling door lauw water over hem heen te stromen of natte lappen op hem te leggen. Een te snelle afkoeling kan het lichaam niet aan waardoor er onderkoeling kan ontstaan, met ook dan gezondheidsrisico’s. De temperatuur van een hond is rond de 38 graden, zorg dat hij daar niet onder komt. Indien mogelijk kun je hem om de 5 minuten temperaturen. Geef hem kleine beetjes drinken tot hij weer helemaal bij is en het hijgen genormaliseerd is. Breng de hond naar een dierenarts voor controle en eventueel verdere behandeling.
Goed om te weten:
• Zwemmen is prima ter afkoeling. Zorg dat de hond goed opdroogt en niet te lang in de volle zon blijft staan. Kortharige honden kunnen makkelijk verbranden en bij langharige honden kan de huid gaan broeien, waardoor smetplekken kunnen ontstaan.
• Botulisme komt voor bij langdurig warm weer en vooral bij stilstaand water. Honden kunnen ernstig ziek worden als ze besmet water drinken.
• Er zijn zonnebrandcrèmes voor kortharige honden.
• Er zijn speciale koelteproducten te koop, koeltematten en zelfs koeltehalsbanden.
• Er zijn drinkflessen en -bakken die aan de bench bevestigd kunnen worden, zodat het water niet omgegooid kan worden.
• Bij warm weer zal de hond graag een kuil graven in zand of tuin. De grond geeft verkoeling. Als je niet je hele tuin omgespit wilt hebben, kun je één schaduwrijke plek aanwijzen waar hij zijn gang kan gaan. Met een beetje opletten, houdt de hond zich wel aan die deal…
• Dagelijks borstelen haalt losse haren weg en vermindert de ondervacht waardoor er lucht tussen de haren kan komen, wat gunstig is voor de temperatuur van de huid.
• Net als mensen hebben honden minder eetlust bij warm weer.
• Zie je een oververhitte hond in een auto, bel dan de politie. Is het echt een noodgeval dan mag je een ruitje intikken en de hond uit de auto halen (aldus de Dierenbescherming).

Teken

Parasieten/ Teken

Wat zijn teken?

Teken zijn kleine spinachtige beestjes die vooral in bomen en struiken zitten. Ze variëren in grootte van een halve tot enkele millimeters. Ze worden zelden groter dan een centimeter. Teken zijn parasieten. Ze leven van bloed dat ze opzuigen bij mensen en dieren.

Teken

Een teek (een klein bloedzuigend insect) is vervelend omdat hij ondermeer de ziekte van Lyme (de bacterie Borrelia burgdorferi) en de levensgevaarlijke ziekte babesiosis kan veroorzaken.

Veel mensen weten niet dat teken het hele jaar door aanwezig zijn.
Over het algemeen denkt men dat in de winterperiode teken niet actief zijn, terwijl juist door zachte winters veel teken actief blijven en zo in steeds grotere aantallen voorkomen.
De ziekten
De meest bekende ziekte is de ziekte van Lyme. Deze ziekte kan zich zowel bij mensen als bij dieren ontwikkelen. Bij de hond openbaart een tekenbeet zich doordat de teek zelf nog zichtbaar is of er je voelt een bult(je) op de huid van de hond. Bij de hond kan deze bacterie soms gewrichtsproblemen veroor- zaken De belangrijkste risicofactor op besmetting is de tijd die de teek op de huid doorbrengt. De teek neemt er de tijd voor om zich vol bloed te zuigen. Hoe langer dat duurt, hoe groter de kans dat je besmet raakt. Teken moet je dus zo snel mogelijk verwijderen. (binnen 48 uur)
Babessiosis
Babessiosis is een protozoaire infectie die op malaria lijkt, de teek dient minstens 24 uur te zijn aangehecht om dit over te kunnen brengen.

Lyme-ziekte
De Lyme-ziekte of Lyme-borreliose is een infectieuze aandoening die je kan oplopen nadat je gebeten bent door een besmette teek. Gelukkig zijn niet alle teken besmet, slechts 10% van de teken bevatten een ziekte-verwekkende kiem (Borrelia).

Teken verwijderen
Teken verwijderen gaat eigenlijk best makkelijk. de kunst is om de teek bij de kop te pakken en deze er met een draaiende beweging uit te trekken. Er zijn hiervoor diverse tekentangen verkrijgbaar bij uw dierenwinkel.

Een teek die al in de huid vastzit, moet zo snel mogelijk worden verwijderd, maar wel op een goede manier. De reden hiervoor is met name dat teken ziekteverwekkers bij zich kunnen dragen, waaronder de Borrelia-bacterie die de ziekte van Lyme veroorzaakt. Er zijn echter veel misverstanden over de manier van verwijderen.

Misverstanden over het verwijderen van een teek
Er is veel onduidelijkheid en tegenstrijdigheid over het verwijderen van teken. Volgens sommige bronnen moet een teek absoluut niet worden gedraaid, terwijl andere bronnen juist melden dat de teek alleen moet worden gedraaid, en er niet aan moet worden getrokken.

Een misverstand is dat teken zich in de huid zouden schroeven, en in de tegenovergestelde richting kunnen worden uitgeschroefd. Teken schroeven zich niet in de huid, en kunnen dan ook niet worden uitgeschroefd. Echter, aangezien de hypostoom (steeksnuit) een soort weerhaakjes heeft, zou een licht draaiende beweging verwijdering mogelijk makkelijker kunnen maken. Draaien verhoogt waarschijnlijk wel de kans dat de hypostoom afbreekt. Over het wel of niet draaien van de teek, en met of zonder daarbij te trekken, bestaat onduidelijkheid.
Een ander misverstand is dat teken zouden loslaten als ze worden geïrriteerd met vuur, of door er in te prikken of te knijpen. Teken proberen te stikken door er iets overheen te smeren werkt ook niet. Alle methoden waarbij de teek wordt geïrriteerd, geven de kans dat de teek juist extra speeksel produceert of de maaginhoud opbraakt, waarin zich ziekteverwekkers zouden kunnen bevinden. Met de vingers verwijderen of met een gewone brede pincet geeft ook een kans dat er in de teek wordt geknepen, en wordt dan ook afgeraden.
Aanbevolen methode om teken te verwijderen
Een teek kan waarschijnlijk het beste worden verwijderd met een pincet met dunne uiteinden, of met een speciale tekenverwijderaar (bijv. tekentang/tekenpincet) van goede kwaliteit. Niet elke tekenverwijderaar werkt even goed, vooral kleine teken en volgezogen teken zijn vaak lastig te verwijderen. In alle gevallen moet de teek zo dicht mogelijk op de huid worden vastgepakt bij de kop van de teek, waarbij er niet in het achterlichaam van de teek mag worden geknepen. Er mag ook niet aan het achterlichaam worden getrokken, want dan kan de teek in tweeën scheuren.

Teken steken vaak een beetje scheef in de huid, dus niet loodrecht op de huid.

Desinfecteer het bijtwondje na verwijdering van de teek met alcohol 70% of met jodium, en was de handen goed, liefst met desinfecterende zeep.
Hoe sneller verwijderd, hoe kleiner de kans op besmetting. In de eerste 24 uur is de kans op overdracht van ziekteverwekkers nog relatief klein, maar daarna neemt de kans snel toe. Niet alle teken zijn geïnfecteerd. In Nederland kwam uit het laatste tekenonderzoek dat gemiddeld 23,6% van de teken geïnfecteerd zijn met Borreliae, en teken kunnen ook drager zijn van andere ziekteverwekkers.

Voorkomen
Vermijd contact met struikgewas en hoog gras. Zorg er bij kinderen zeker in risico tijden voor dat alle lichaamsdelen bedekt zijn, Teken kunnen namelijk zelfs door de kleinste openingen naar binnen kruipen. Controleer 's avonds na verblijf in de natuur de huid op de aanwezigheid van teken. Controleer uw hond na elke wandeling doch zeker een keer daags.

Niet doen.
Gebruik nooit alcohol of een sigaret om de teek te verdoven/verwijderen. De teek kan in een reactie juist de inhoud van de maag uitspugen en dat maakt de kans op ziektes alleen maar groter! Een verdoofde, of zelfs een dode teek, is niet gemakkelijker te verwijderen dan een levend exemplaar. Gebruik liefst geen pincet hiermee loopt u namenlijk sneller de kans dat de teek niet in het geheel loskomt en bijv. de kop blijft steken en zodoende voor infecties zorgt. De teek zit alleen met zijn kop in de huid, wat u ziet is alleen het lichaam.

Het aantal teken dat is besmet met de Borrelia-bacterie neemt sterk toe. Een beet van een besmette teek kan bij mensen de ziekte van Lyme veroorzaken, die bij onvoldoende behandeling tot artritis en neurologische klachten leidt.
Dat blijkt uit een landelijk onderzoek, waarmee de Wageningen Universiteit in 2006 is gestart. Een tussenstand van het onderzoek toont aan dat een kwart tot de helft van de teken de besmettelijke bacterie bij zich draagt.

Teken worden behalve in de bossen ook opmerkelijk vaak in tuinen aangetroffen. Vooral uit Schouwen-Duiveland, Amsterdam, Ede en Apeldoorn hebben de onderzoekers veel meldingen binnengekregen.

Gevangen
Voor het onderzoek hebben vrijwilligers op 25 locaties maandelijks teken gevangen. Daarnaast kunnen mensen op www.natuurkalender.nl tekenbeten melden. Gebleken is dat het aantal besmette teken in Nederland veel hoger is dan in de rest van Europa. De Wageningse wetenschappers kunnen de alarmerende cijfers nog niet afdoende verklaren.

Lyme
Het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) heeft nieuw voorlichtingsmateriaal over bescherming tegen tekenbeten en het voorkomen van de ziekte van Lyme ontwikkeld, dat bij de plaatselijke GGD's te krijgen is. Ook start een speciale kindercampagne. Wandelaars, tuiniers en spelende kinderen zouden zich in elk geval telkens goed moeten controleren op teken op de blote huid. Bij tijdige ontdekking is er een goede behandeling met anitibiotica.
Het Wageningse onderzoek loopt nog tot eind 2007 . Ook starten nieuwe onderzoeken naar effecten van preventie en de mogelijke oorzaken voor de tekenuitbarsting.
Dat zou te maken kunnen hebben met de aanplant van steeds meer recreatiebos, het veranderende klimaat of de groeiende wildstand. Teken groeien namelijk op wilde zwijnen, reeën en grote grazers en verplaatsen zich daarna via kleinere dieren als egels en muizen.